σχέθω
schéthō
*σχέθω, assumed as a collat. form of ἔχω by Gramm. (Hdn.Gr.1.440, EM 739.51), but all forms in use may be referred to aor. ἔσχεθον, a poet. lengthd. form of ἔσχον, the accents σχέθειν, σχέθων being errors for σχεθεῖν, σχεθών:—
Pregled pomenov
A
hold, πάροιθεν ἀσπίδας . . σχέθον αὐτοῦ Il. 14.428 , cf. 4.113; ἀσπίδας . . σχέθ’ ἀπὸ ἕο 13.163 ; ἐπ’ ἀγκῶνος κεφαλὴν σχέθεν Od. 14.494 ; σχέθον ἔξω νῆα 10.95 .
2
have, get, νόον σχέθε τόνδ’ ἐνὶ θυμῷ 14.490 ; Ἄργει τ’ ἔσχεθε κῦδος Pi. O. 9.88 ; τόλμαν σχεθεῖν A. Pr. 16 ; ἐν φρεσὶν καρδίαν σχεθών Id. Ch. 832 (lyr.) codd.; τεύξει . . , ὅσων παρ’ ἄλλων οὔποτ’ ἂν σχέθοις βροτῶν Id. Eu. 857 , cf. Pi. O. 1.71; ἐκ μὲν Ἐριχθονίου . . ἔσχεθε κοῦρον had a child, S. Fr. 242 (hexam., prob an Epic fragment); ἐν φυλακᾷ σχεθέμεν τινά Pi. P. 4.75 .
II
hold back, keep away or off, στεφάνη δόρυ οἱ σχέθε Il. 11.96 , cf. 12.184; ἔσχεθεν ἱεμένους περ Od. 16.430 ; σχέθον ἵππους Il. 16.506 ; ἔσχεθον αὐδήν 19.418 ; σχεθέτω φόρμιγγα Od. 8.537 ; νύκτα σχέθεν 23.243 ; αἷμα ἔσχεθον staunched it, 19.458: c. gen., σχέθε δ’ ὄσσε γόοιο 4.758 ; ὅπως ἂν αὐτὰς ὕβρεως σχέθω Ar. Lys. 425 , cf. Theoc. 22.96: c. part., ἐρέφοντα σχέθοι might stop him from wreathing, Pi. I. 4(3).54(72): c. inf., οὔτ’ ἂν Αἴαντος δόρυ μὴ πάντα πέρσαι . . σχέθοι E. Rh. 602 .
III
abs., οὐδ’ ἄρ’ ὀχῆες ἐσχεθέτην did not hold, Il. 12.461.--Rare in Prose, Aret. CA 2.4.